ปฐม ภาค ๑ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 220 / 5

ประโยค - พระธรรมวินัยที่ถูกต้องแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 162 กล่าวว่า ตถิหาญโยธา ความว่า เป็นผู้นำดีง ในพระอรหันต์และในพระนิพพาน คือปรารถนาพระอรหันต์และพระนิพพานอยู่ ภิกษุโยธาวาร ผู้เกิดในที่สุดแห่งพรหมธรรม

เนื้อหาพูดถึงความหมายของคำว่า ตถิหาญโยธา ที่บ่งบอกถึงคุณสมบัติของผู้นำดีงในศาสนาพุทธ มีการเน้นถึงการปรารถนาในพระอรหันต์และพระนิพพาน พร้อมกับการกล่าวถึงการเป็นพระสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในกลางการอรรถ

ประโยค - พระธัมมวาทภูฎอแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 165 ส้มมาสัมโพธิแล้ว ในสมัยนั้น ทรงอัศจรรย์สาวกดี ประทับอยู่ ในพระเชตวัน ในเวลาวันรุ่ง ทรงตรวจดูสวัสดิ์โลก ทรงเห็น อัคคัพพราหมณ์พร้อมด้วยเหล่ามนตรา ผู้เข้าไป

ในหน้าที่ 165 ของพระธัมมวาทภูฎอ พระมหาโมคคัลลานะได้กล่าวถึงการเห็นอัคคิตพราหมณ์ ผู้ซึ่งมีอุปนิสัยพร้อมที่จะเข้าสู่พระอรหัต โดยมีการสนทนาระหว่างพระมหาโมคคัลลานะและพระศตดเกี่ยวกับสถานการณ์ในเวลานั้น มหา

ประโยค - พระธัมมปิฏกฉบับแปล ภาค 6 - หน้าที่ 167 อัคราชิก ท่านอย่าโกรธ (ข้าพเจ้า), จงบอกสถานที่พักอยู่แห่ง ข้าเจ้า. " อัคราชิก. สถานที่พักอยู่ในที่นี้ไม่มี. พระเถระ: ก็ใคร? อยู่บนกองทรายนัน. อัคราชิก

เนื้อหาเกี่ยวกับบทสนทนาระหว่างพระเถระและอัคราชิก โดยพระเถระขอที่พักจากอัคราชิกซึ่งไม่สามารถให้ได้เนื่องจากกรรมของนาคราชที่ร้ายกาจ และสัมพันธ์กับบรรดาชายฝ่าเดียวที่ถูกเบียดเบียนจากการกระทำของนาคราช นอก

ประโยค - พระจันทิมาทวีฏุกแปล ภาค ๕ - หน้าที่ 168 เหมือนกัน. เปลวไฟพุ่งขึ้นไปจนถึงพระหม โลก. เปลวไฟแม้ดัง ฝ่ายไม่เมียบเนิ่นพระเจดีย์ เม็ดเมิ่นแต่นาคาราชฝายเดียว. [ นาคาราชเพิ่ะพระเจดีย์ ] ลำดับนั้น สรี

บทความนี้นำเสนอเหตุการณ์ที่นาคาราชกำลังเผชิญความลำบากจากพระเจดีย์ โดยมีผู้เฝ้าดูและคิดว่าพระเจดีย์เป็นที่ซึ่งสร้างความทรมานให้แก่เขา นอกจากนี้ยังกำลังตั้งคำถามเกี่ยวกับการมีชีวิตอยู่ของสมณะ ภายในบรรยา

ประโยค - พระธัมม์ปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๖๙ พระเณร: พระผู้มีพระภาคนั้น เป็นพระศาสดา, ข้าพเจ้าเป็น สาวกของพระผู้มีพระภาคนี้ [ พฤกษ์ชมเชยพระศาสดา ] พระศาสดาประทับนั่งบนอาสนะแล้ว, หมู่อภิปรายคอง อัญช

เนื้อหาพูดถึงบทสนทนาระหว่างพระศาสดากับสาวกเกี่ยวกับความสำคัญของที่พึ่งในพระพุทธศาสนา เช่น พระพุทธ, พระธรรม, พระสงฆ์ และความสามารถในการขจัดทุกข์ โดยพระศาสดาได้สอนให้สาวกมองหาที่พึ่งในธรรมชาติ และชี้ให้

ประโยค - พระธรรมปกิจกุฏฐ์แปล ภาค 6 - หน้า 170 เพราะบุคคลอัสัยสรณะนั้นย่อมไม่พ้นจากทุกข์ ทั้งปวงได้ ส่วนบุคคลใดถึงพระพุทธ พระธรรมและพระสงฆ์ว่าจะดีที่พึ่ง ย่อมเห็นอริยะ- สัง 4 ( คือ ) ทุกข์ เหตุให้เกิดท

บทนี้พูดถึงการไม่พ้นจากทุกข์ของผู้ที่ไม่มีสรณะที่แท้จริง ทั้งนี้ ผู้ที่หันมาหาพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์จะสามารถเห็นทุกข์และเหตุแห่งทุกข์ รวมถึงมรรคนำสู่อิสรภาพจากความทุกข์ โดยใช้ปัญญาในชีวิตประจำวัน

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐิผูถูกแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๗๑ คำว่า โย จ เป็นดังนี้ พระผู้มีพระภาค ทรงแสดงสรณะ อันไม่เขมม ไม่อุตมะแล้ว ปรารถนาไว้เพื่อจะทรงแสดงสรณะอันเขมม อุตมะม. เนื้อความแห่งคำว่า โย จ เป็นดังนี้

บทความนี้อธิบายคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับสรณะและความหมายของการเป็นที่พึ่ง โดยสอนให้ผู้ปฏิบัติได้เห็นอริยสัจ ๔ ด้วยปัญญา การตระหนักในพระรัตนะทั้งสามเพื่อหลุดพ้นจากทุกข์ นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นถึงความส

ประโคม - พระธรรมปาฐิโตผู้ถูกแปล ภาค ๖ - หน้า 172 พระศาสดา ทรงเหยียดพระหัตถ์ออกจากกลีบจิ๋วตรัสว่า "ท่านทั้งหลาย จงเป็นภิษมามีด, จงเป็นพระฤทธิพรบรรษย์." [ชาวเมืองเข้าใจว่าอัครินทร์ใหญ่กว่าวิศวะศาสดา] ใ

ในบทบาทของพระศาสดา ทรงพูดกับอัคริทตและชาวเมืองเกี่ยวกับความเข้าใจในตำแหน่งของพระพุทธเจ้ากับอัคริทต พระเถระได้แสดงความเคารพต่อการสอน และความสัมพันธ์ในบทสนทนานี้แสดงถึงการปราศรัยเกี่ยวกับการสืบทอดศาสนาแ

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐัชญากาแปล ภาค ๖ - หน้า ที่ 173 ๑. เรื่องปัญหาของพระอานนทเถร * [๑๙๕๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชฑวัน ทรงปรารภปัญหา ของพระอานนทเถร ตรัสพระธรรมเทศนานิ่วว่า

เนื้อหานี้ discusses ปัญหาที่พระอานนทเถรได้ถามพระศาสดาเกี่ยวกับที่เกิดของมุ subsets โดยยกเนื้อหาจากพระธรรมเทศนา เมื่อพระอานนทเถรนั่งอยู่ในที่พักกลางวันและคิด concern เกี่ยวกับสถานที่เกิดของสัตว์ พระศา

ประโยค - พระธรรมปาฏิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า 174 ตระกูลขัตติยมหากษัตริย์และพราหมณ์มหากษัตริย์ ตระกูลใดตระกูลหนึ่งเท่านั้น" ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า:- "บูรษอาชาในนาได้จาก (เพราะว่า) บุรุษอาชาในนั้น

ในเอกสารนี้กล่าวถึงการเกิดของบุรุษอาชาในตระกูลสูงและความสำคัญของการเป็นนักปราชญ์ ตามพระธรรมที่พระพุทธเจ้าตรัสในเรื่องของความสุขที่เกิดจากการเป็นสมาชิกในตระกูลบริสุทธิ์เท่านั้น บุรุษอาชาในนี้ไม่ได้เกิด

ประวัติ - พระธรรมปิฎกวจฺฉลุภ-ภาค ๖ - หน้า 175 ๔. เรื่องสมพุทธภิญ* [๕๔๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภการสนทนาของภิษฐามกูรปวกกัน ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "สุโข พุทธานมุปป

เนื้อเรื่องนี้กล่าวถึงการสนทนาของภิษฐามกูร 500 รูป ที่ตั้งคำถามเกี่ยวกับความสุขในโลก พระศาสดาได้มาแก้ปัญหาว่าความสุขนั้นเป็นสิ่งที่เกิดจากการเข้าใจธรรมชาติความเกิดขึ้นแห่งสิน ท่านสอนว่า ความสุขในวัฏสง

ประโยค - พระธรรมปทุมจิต ภาค ๖ - หน้า ๑๗๖ พระพุทธเจ้า การฟังธรรม ความพร้อมเพรียงของหมู่ ความเป็นผู้ ปรองดองกัน เป็นสุขในโลกนี้" ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า:- " ความคิดขึ้นแห่งพระพุทธเจ้าทั้งหลาย เป็

บทเรียนนี้เน้นถึงความสำคัญของการฟังธรรมและการมีความปรองดองในกลุ่ม เพื่อพัฒนาจิตใจและชีวิตให้ดีขึ้นตามคำสอนของพระพุทธเจ้า การแสดงธรรมของสัตบุรุษช่วยให้ผู้คนพ้นจากทุกข์และประสบความสุขที่แท้จริง สุดท้าย

ประโยค - พระธรรมปิฎกวิริยะ ภาค ๖ – หน้า 178 ๕. เรื่องพระเดชที่ทองของพระกัสสปะทศพล * [๕๕๕] พระบรมาศดามเมื่อเสด็จจากไป ทรงปรารภพระเดชที่ทองของพระกัสสปะทศพล จึงรำพรรณนาว่า "ปุชายา" เป็นคำนัน ความผิดดารว

เนื้อหาเกี่ยวกับการเสด็จของพระบรมศาสดาและพระกัสสปะทศพล เมื่อทรงประพาสผ่านเทวสถานใกล้บ้านโนะไทยคาม โดยมีการพูดคุยเกี่ยวกับสถานที่และการที่พระสุดาเต้ให้พรามณ์ที่อยู่ในสถานนั้นยินดี. นอกจากนี้ยังกล่าวถึง

ประโยค - พระธัมมะทัตถูกฉลึกแปล ภาค ๖ หน้าที่ 179 โบสถ์ และพระเจดีย์ทองอีกหนึ่งองค์ไว้ในอากาศ ด้วยอนุภาพแห่งพระฤทธิ ทรงแสดงให้มหาชนเห็นแล้วตรัสว่า 'ดูก่อนพราหมณ์ การบูชา ซึ่งบุคคลารบูชาชนเช่นนี้ ย่อมส

บทความนี้กล่าวถึงการบูชาพระพุทธเจ้าและพระสาวก โดยนำเสนอความหมายของการบูชาและการแสดงถึงพระเจดีย์ประเภทต่าง ๆ ที่เหมาะสมกับการบูชา. ธรรมะที่กล่าวถึงชี้ให้เห็นถึงคุณค่าของการน้อมบูชาผู้มีคุณธรรมสูงส่ง แล

ประโชค - พระธรรมปฏิรูปกฎแปล ภาค ๑๖ หน้า ที่ 180 ยติ ได้แก้ ยติวา. อธิบายว่า อถวา คือ ก็หรือว่า. คำว่า ซึ่งพระปัจเจก- พุทธะทั้งหลาย ก็นับถือกันแล้วในพระคาถานั้น. (หรือว่า) พระ สาวกทั้งหลายด้วย. บทว่าม

เนื้อหาดังกล่าวอธิบายถึงคำสอนและการตีความพระธรรมในพระพุทธศาสนา การเข้าใจบริบทของคำว่า 'อถวา' และความหมายของ 'ปฏิธรรม' ซึ่งระบุถึงสิทธา ทิฏฐิ และมานะ นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของบุคคลที่ไม่มีภัยและกา

ประโยค - พระธัมมหาทิษฎีกแปล ภาค ๖ หน้าที่ 181 ( ตวง ) ด้วยสามารถแห่งถึงฝ่ายมือ ฝ่ายมือเล่างและทะนานเป็นต้นชื่อว่าตวง. อันบุคคลไร่ ๆ ไม่อาจเพื่อบับบุญของผู้ชมซึ่งท่านผู้ครูชา มีพระพุทธเจ้เป็นตน ด้วยกา

บทความนี้กล่าวถึงการบันฑิตย์และผลทานจากการทำบุญในสถานะต่าง ๆ ของผู้ที่มีความเชื่อในพระพุทธเจ้าและหลักธรรมที่พระองค์ทรงสอน โดยอธิบายเกี่ยวกับผลทานที่แตกต่างกันในกลุ่มคนที่มีความเลื่อมใสและการบูชาพระเจด

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค 6 - หน้า 182 พระเด็จศิลาใหญ่ ได้มีขึ้นแล้วในที่นั่นนานแล. ประชาสัตว์ ๔๕,๐๐๐ ได้รับรองมาภมิสมุย (คือตรัสรู้ธรรม) แล้ว ในสมาคมนั้น. เรื่องพระเด็จทองของพระกัสปะทาสพล จบ

ประโยค - พระปรัชญาทึ่งฉบับแปล ภาค 6 - หน้า ที่ 183 ๑๕. สุวรรณา วรรณนา ๑. เรื่องรับความทะเลาะแหงๅงุ่มพระบูญำ * (๑๕๗) [ ข้อความเบื้องต้น ] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในแคว้นของชาวลังกา ทรงปรารภ หมู่พระบูญำ

บทความนี้ศึกษาที่มาของความทะเลาะระหว่างสองนครในระหว่างชาวลังกา โดยพระศาสดาได้ตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับการจัดการน้ำและการเก็บเกี่ยวข้าวในเมืองบิณฑิสัศและนครโกเละ เนื้อหาเน้นที่การใช้ประโยชน์จากทรัพยากร

ประโยค - พระธัมมปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้าที่ 184 เรือนของพวกท่าน, ข้าวล้ำน้องของพวกข้าพเจ้า ก็ถึงสำเร็จด้วยน้ำ คราวเดียวกัน, พวกท่านจงน้ำนี้แก่พวกข้าพเจ้าเถิด." โกสียะ: พวกข้าพเจ้า ก็จักไม่ให้. คาคะ:

ในพระธัมมปิฎกฉบับแปลภาค ๖ หน้านี้ กล่าวถึงความขัดแย้งระหว่างชุมชนโกสียะและชาวเมือง ซึ่งมีการประหารและความรุนแรงเกิดขึ้น เมื่อทั้งสองฝ่ายมีความไม่พอใจเกี่ยวกับการแบ่งปันน้ำและทรัพยากร โดยแต่ละฝ่ายเชื่อ

ประโยค - พระธัมมปทีปฏิญาณแปล ภาค 6 - หน้าที่ 185 แล้ว ตระเตรียมการยุทธออกไปแล้ว [ พระศาสดาเสียงห้ามพระญาติ ] แม้พระศาสดา ทรงตรวจสัตว์โลกในเวลาค่ำรุ่ง ทอดพระเนตรเห็นหมูพระญาติแล้ว ทรงดำริว่า " เมื่อเร

ในบทนี้ พระศาสดาได้เสด็จไปพบพระญาติในขณะที่ท่านเห็นว่าหากไม่ไปจะนำมาซึ่งความเลวร้าย ท่านตั้งคำถามเกี่ยวกับมูลค่าของน้ำและกายตรี ว่ามีค่าหรือไม่ โดยอธิบายว่าควรจะให้ความสำคัญกับสิ่งที่มีอยู่และมีค่าต่อ